mevsimlergibii

insan dediğin hayaller kurar mutlaka. elindekiyle hiçbir zaman yetinemez.bunu anlayışla karşılamak gerek. insan özgürdür özünde. ailesi,seçtiği yaşam biçimi, yaşadığı toplum, kişinin  özgürlük sınırlarını etkiler. dolayısı ile kişiliğini de etkiler.insan yaşadıkça değişir bu sebepten. kurduğu arkadaşlıklardan emin olamamaya başlar.sevgiye olan guveni azalır özgürlüğünün sınırları belirlendikçe.özgürlük dediğim başı boş gezmek değil tabi, sadece seçimlerini kendi seçmek başkalarını etkilemeyecek şekilde mutlu ve bağımsız yaşamaktır. bana göre özgürlük insanı mutlu eden bir kaynaktır. kişi ne kadar özgürse o kadar da güveni vardır kendinde. güven azaldıkça, özgürlükler sınırlandıkça, umutlar kaybolur,hayaller anlamsızlaşır, yaşanma ihtimalleri düşerek kaybolur yok olur gider..

özgürlük öyle kıymetlidir ki aslında..insan bunu geç fark eder. sevgiyi seçer ve özgürlüğünün sınırlarını belirler. oysa hem özgürlük hemde sevgi aynı anda yaşanabilir. 

anlaşmazlıklar ya doğru iletişim kurulmadığından,konuşamamaktan ya da farklı fikirlerden doğar. bugün onca farklı ırktaki, siyasi görüşteki kişiler bir aradayken, kavga etseler de tartışsalar da anlaşabilirken sevgililer neden anlaşamasın ?

anlaşmak zor değil ki. konuşabilmek zor

Bütün gün evde kalmamın tek sebebi tabii ki paparazilerden saklanmak.
Öğretmen tahtaya rastgele birini çıkartacağını söylediğinde bir şeyle uğraşıyormuş gibi yapmak.

hava karlı,ortalık bembeyaz..hepimiz böyle mutlulukları hakkeden insanlarız:)